تکرارهم که فرمان نمیتابد

پست الكترونيک

آرشيو

خانه

 

۱۳۸۳/۱٢/٢٥

 

 

سلام به همگی!

پيشاپيش عيذ همتون مبارک.

بخشيد که از آخرين به روز خيلی وقته ميگذره.تو اين مدت اتفاق زيادی نيفتاد جز تعداد کثيری اتفاق که خودتون بهتر از من ميدونيد...

فقط اگه سر نزديد يا... به بلاگ حميد شريف نيا ی دوست داشتنی سربزنيد با يه نقد رو کارهای من به روزه.

اين هم يه غزل جديد:

بر پيشانی او اين اسم مرموز نوشته شده بود:«بابِلِ بزرگ،مادر فاحشه ها و فساد دنيا». (مکاشفه ی يوحنا ی رسول،باب۱۷،آيه ۵)

«مَسٌاخ:ماجرای کامل تعريف»

 

عروسِ شرمِ تو-بابل!-که مسخ و مات فقط برد

 

سرود مرگ که يک ذره التفات فقط برد

 

 

غرور دستِ خودم داد دسته دسته شدن را

 

که صاف و کاف به دستانِ صافات فقط برد

 

 

به اين کشاکشِ قوسينِ قابِ چشمِ تو...  يعنی

 

که چشمهای پر از شيشه های مات فقط برد...

 

 

نه... قطره قطره بکن توی شيشه خونِ شبم را

 

که در هجومِ شکستن دل از دوات فقط برد

 

 

خروج می شود از ماجرای مردِ لبی که

 

تمامِ خلسه ی اين پير را برات فقط برد

 

 

خراب می شوم از هرچه هست و پای تو تنها

 

نه...

   ردپای تو...

           را...

               سوتِ خاطرات...

                                -فقط!؟-

                                         برد...

 

 

شبانه دستِ تو از سايه ی دلت که هَرس کرد

 

شعورِ سرد مرا روی شانه هات فقط برد

 

 

بريز توی دلم خسته های مردمِ اين شهر

 

شمارِ خوابِ مرا از سرِ حيات فقط برد

 

 

تمامِ...

    قول ندادی که دست باد نريزی

 

که...

را نمازِ تو تا عرشِ بی ثبات فقط برد...

                                   تهران-بهمن۱۳۸۳

 پيام هاي ديگران ()

محمدرضا شالبافان

لینک ها

Link #1

Link #2

امکانات

لوگوي وبلاگ شما


بازدیدکنندگان از تاریخ 27شهریور83


:حضور و غیاب


وبلاگ های دوستان