تکرارهم که فرمان نمیتابد

پست الكترونيک

آرشيو

خانه

 

۱۳۸۳/۱٠/٢

 

 

سلام قبل از همه به خستگی هام که دوستشون دارم و اونها هم من رو دوست دارن.

بعد به همه ی دوستان دوست دا...!

می بخشيد که خيلی دير شد.علت اصلی اين تاخير گرفتاری شخصيم بود.

تو کامنتها مهمترين بحث-تا اونجا که ذهنم ياری کنه-صحبت خانم مرتضوی بود که من افتخار آشناييشون رو نداشتم.بايد بگم همونطور که قول دادم تو صفحه ی اصلی نظر تئوريک نميدم و بحث تئوريک رو مال کامنتها ميدونم ومطمئن باشن که باهاشون بحث خواهم کرد.ولی من اصلا به قياس خودم با مهدی اعتقادی ندارم چرا که زير اين آسمون-پسا مدرن-قياس جوابگو نيست.شايد و بلکه قطعا مهدی موسوی در راه کارش سختيهای بيشتری کشيده اما ما فصل مشترکمون جهان بينيمون هست که اون هم بعضی اوقات فرق ميزنه.ولی تکنيکهامون شديدا فرق ميکنه بويژه بر خوردمون با زبان... .و کار حميد شريف نيا هم فقط بيان تنها يکسری از وجه های ما بود که البته مشترک هم بودند.بقيه بحث در کامنتها...

راستی دارم ميرم شيراز و اگه خدا بخواد از اونجا ميرم مشهد.

اين هم يک غزل نسبتا قديمی که البته بعضی اون رو تو بلاگ فريده خوندن:

((يه ستاره تو آسمونِ خودمون))۱

            يا

شش ترين شش ِ شش ام شخص

 

 

 

... که لاکِ شيشه زمين ريخت، ردپا خم شد

 

و بازی از وسطِ شب چقدر مبهم شد

 

 

دوباره ساعت بيست و چهار بار شکست

 

ـ سکوتِ عقربه ها... ـ سهم ِ چارمی کم شد

 

 

سه، چار متن نمی شد که دست می داديم

 

سر ِ همين جريان بود با تو حرفم شد

 

 

قطار ِ سرخ...، صدا...، سمتِ سور ِ اسرافیل...

 

اِذا وَقَعتُکَ...

 

                        مثل ِ شبِ مُحرّم شد

 

 

ستاره ی تو که سربی شد ای مکاشفه باز

 

ـ : نه، حس ِ شيشم ِ من...

 

                      توی کوچه...

 

                               آدم...

 

                                   شد...

 

 

...تو آسمونِ...

 

             که دستانِ ما زمين پاشيد

 

و از تعارفِ اين

 

           ...زندگی...

 

                 ـ : شما هم؟

 

                           ـ : شد

 

 

دلم برای شماها...؟   چه فکر می کرديد؟

 

اگر چه اوّلِ کاری نبود، کم کم شد

 

 

همين که موی تو بر سينه ی زمين لک زد

 

برای ايل ِ خدا اين ((منی که...)) مَحرم شد

 

 

جرقه صورتِ اسفند را سیاه...، ولی

 

نه،

 

     زير سايه ی کوتاهِ باد...

 

                              ـ سردم شد ـ

 

 --------------------------------------    

 ۱)لطفا قسمت مشخص شده ی درون گيومه از اسم شعر را در هر منطقه ی جغرافيايی که شعر را می خوانيد با لهجه ی همان منطقه بخوانيد.

 

                                                                   تهران-امرداد۱۳۸۲

 پيام هاي ديگران ()

محمدرضا شالبافان

لینک ها

Link #1

Link #2

امکانات

لوگوي وبلاگ شما


بازدیدکنندگان از تاریخ 27شهریور83


:حضور و غیاب


وبلاگ های دوستان