تکرارهم که فرمان نمیتابد

پست الكترونيک

آرشيو

خانه

 

۱۳۸٤/۱٠/۱٦

 

 

سلام به دوسنان و معذرتاز خودم.....

خیلی وقت بود تو دنیای واقعی مشغول بودم.شاید بهونه ی اصلی کامنتِ توهین آمیزی بود که در پست قبلی و امروز نوشته شد.باز خوبه بچه ها شاهدن که من یه نصفِ روز مشهد بودم وحتی بچه ها رو هم درست ندیدم.اما وجدانن به زن ها و بویژه در مملکتِ ما انگ چسبوندن زیبا و حتی قابلِ تحمل نیست.و جالب اینجاست که تا قبل از علاقه ایشون به جریانِ غزل متفاوت خبری نبود... .همونطور که خیلی از دوستان می دونن من مدتیه به طور زنجیره ای به نقد کتاب شعر در قدس می پردازم پس هرکی با ارشاد و چاپ خونه دست و پنجه نرم کرده و نقد دلش میخواد کتابش رو به من برسونه....

این هم یه غزلِ متفاوتِ نسبتا جدید:

 

 

در ازایِ تو –چینش های شبانه ی ریزش-

 

عمق در زخم فرو ریخت که تکرار شود

حس این قافیه کم داشت که تب دار شود

 

بوی یک خواهشِ بی پرده و قرمز می داد

بوسه نگذاشت در این فاصله اصرار شود

 

واژه ها دستِ مرا روی زمین رو کردند

مثلِ این شرم که در لحظه ی دیدار...شود!

 

ردِ آوازِ تو بر گونه ی من می رقصید

تا مرا بر هوسِ دستِ تو آوار...

                                   -:شود!

***

داشت می رفت...

              -همین-

                   رو به خودش می لرزید

و تو را مثلِ خودش-مثلِ تو –بیمار...

                                        -:نشد

 

شورِ فانوس همین بود شبی چشم که بست

بر دلِ هیچ شبی ماهِ تو سر بار نشد

 

روزها عقربه ها رو به خودت برگشتند

قسمتِ مرثیه ی لحنِ تو اقرار نشد

 

نه!نگو...  شعر نمی خواهم از این عقلِ جنوب

چشمِ دندانِ تو افتاد ولی تار نشد

 

حسِ خاکستری از باد چه می رقصاند

این که پیراهنی از دستِ تو بر دار نشد...

                       

                                  طهران-امرداد1384

 

 پيام هاي ديگران ()

محمدرضا شالبافان

لینک ها

Link #1

Link #2

امکانات

لوگوي وبلاگ شما


بازدیدکنندگان از تاریخ 27شهریور83


:حضور و غیاب


وبلاگ های دوستان